Alles dat je moet weten over de schildersziekte

De schildersziekte is een aandoening aan het zenuwstelsel. Het staat ook wel eens bekend als het organisch psychosyndroom (OPS) en als chronische toxische encephalopathie (CTE). De schilderziekte komt vooral voor bij schilders, zoals de naam al doet vermoeden. Ben jij schilder of iemand in je omgeving, of wil je er meer over weten? Lees dan verder.

Wat is schildersziekte?

In het kort is de schildersziekte een aandoening waarbij het centrale zenuwstelsel aangetast is door langdurige blootstelling aan giftige stoffen, zoals terpentine. Vooral schilder, tapijtleggers en autospuiters werken vaak met giftige stoffen. In de eerste stadia van deze ziekte heb je vooral last van vermoeidheid en concentratieproblemen, maar in een heftiger stadia kan het zelfs gaan om geheugenverlies en dementie. De ziekte is niet te genezen, maar heftiger is wel te voorkomen door verdere blootstelling aan chemische stoffen te vermijden.

Symptomen van schildersziekte

De giftige stoffen zorgen voor schade aan het zenuwstelsel. Hierdoor ontstaan lichamelijke en psychische symptomen. Al bij kortdurend contact kun je schade oplopen, maar er is pas sprake van de ziekte als er blijvende schade aan het zenuwstelsel is. De ziekte is te verdelen in de volgende stadia:

• Stadium 1: Dit stadium wordt ook wel het neurastheen syndroom genoemd. Hierbij ontbreken specifieke klachten. De meest voorkomende symptomen zijn: moe, prikkelbaar, soms vergeetachtig en moeilijk kunnen concentreren. Meestal worden deze klachten niet of te laat opgemerkt.
• Stadium 2a: In dit stadium treden er duidelijkere veranderingen op. Je kunt last hebben van stemmingswisselingen of een depressie.
• Stadium 2b: In dit stadium treden leerfuncties op door het geheugenverlies. Ook verlies je het gevoel voor tijd en ruimte.
• Stadium 3: In het laatste stadium van de schildersziekte heb je zoveel schade opgelopen  dat dementie optreed.

Verantwoordelijkheid werkgever

Over het algemeen geldt dat als je met een gevaarlijke stof werkt, de werkgever uitgebreid de medewerkers informeert en instrueert over dit product. Denk hierbij aan het verstrekken van een veiligheidsinformatieblad. Maar uit onderzoek blijkt dat lang niet elke werkgever dit doet.